Verbod op dubbele bemiddelingskosten bij zelfstandige woningen

Het verbod op dubbele bemiddelingskosten bij verhuur van zelfstandige woningen (eengezinswoningen en appartementen) bestaat sinds begin jaren ’90. Als de bemiddelaar (ook) voor de verhuurder bemiddelt en de aspirant-huurder consument is, mag de bemiddelaar geen bemiddelingskosten aan de (aspirant-)huurder vragen.

De Hoge Raad heeft in zijn uitspraak van 16 oktober 2015 (ECLI:NL:HR:2015:3099) meer duidelijkheid gegeven over de vraag wanneer een bemiddelaar voor de verhuurder bemiddelt. 

In die uitspraak heeft de Hoge Raad geoordeeld dat bemiddelaars die in opdracht van een verhuurder te verhuren woningen op hun website plaatsen, daarmee in beginsel voor de verhuurder bemiddelen bij het aangaan van een huurovereenkomst. Dan is het vragen van bemiddelingskosten aan de huurder verboden. De bemiddelaar mag dan alleen aan de verhuurder bemiddelingskosten vragen. Maar ook als de bemiddelaar geen bemiddelingskosten aan de verhuurder vraagt, mag hij geen bemiddelingskosten aan de huurder vragen. 

Er is geen sprake van bemiddeling voor de verhuurder als de bemiddelaar de contactgegevens van de verhuurder op de website van de te huur staande woning vermeldt. Want dan kan de huurder rechtstreeks met de verhuurder onderhandelen over een huurcontract.

De afgelopen jaren is ook in antwoorden op Kamervragen over bemiddelingskosten uitgelegd wat het verbod op dubbele bemiddelingskosten inhoudt, zoals op: 

Hoort bij